۴ Resident Evil

Rule of Rose

سال های سال است که از شرکت های مختلف بازی هایی در سبک های مختلف تولید می شود . اما در بین سبک های مختلف می توان گفت که یک سبک از بقیه سبک ها هیجانی تر است و کمتر به آن به طور قوی پرداخته شده است . این سبک سبک Horror یا همان ترسناک می باشد . بعد از گذشت سال های بسیار مطمعنا شرکت های مختلف بازی هایی در این سبک عرضه کرده اند که بار هم مطمعنا همه ی آن ها موفق نبوده اند . در این بین شرکت های کپکام با سری بازی های رزیدنت اویل و... و کونامی با سری بازی های سایلنت هیل نامی درخشان از خود در صنعت بازی های با سبک ترسناک از خود به جای گذاشته اند و در حال ادامه ی این راه نیز هستند . شرکت های زیادی هم تلاش هایی برای دستیابی به بازی هایی همانند این دو و رسیدن به نام و قدرتی در این سبک بوده اند که اکثرا موفق نبوده اند . نمونه هم شرکت یوبی سافت که مطمعنا با بازی کلد فیر نتوانست نامی قوی از خود در این سبک به جای بگذارد . حال در بین شرکت های مختلف ارایه داهنده ی این سبک نامی برای ما تازگی دارد . بله شرکت سونی که معمولا آثار درخشانی هم تولید می کند نامش در سبک بازی های ترسناک به طور جدی خیلی کمتر دیده شده(غیر از بازی شکارچی روه این شرکت بازی به طور ترسناک و قوی ارایه نکرده که آن اثر هم سال ها از عمرش می گذرد) حال این شرکت تصمیم گرفته تا کاری را به طور قوی در این سبک آغار کند و می توان گفت که شروع خوبی هم داشته و از خیلی از رقیب های خود جلو افتاده . شرکت سونی تصمیم به ساخت بازی با نام Rule Of Rose یا قانون رز گرفت که هم اکنون نسخه ی ژاپنی آن در بازار موجود است ( که پیشنهاد نمی کنم نسحه ی ژاپنی آن را تهیه کنید) حال بعد از این مقدمه می پردازیم به بررسی تخصصی قسمت های محتلف بازی.

داستان:
شرکت سونی هیچ وقت در زمینه داستان کم نمی آورد و این بازی نیز بازی تولید کرده که از داستانی قوی پیروی می کند .داستان بازی در سال 1930 اتفاق می افتد. بازی را باید از دو بعد در نظر گرفت . یک بعد زندگی دختری به نام جنیفر و بعد دیگر بچه های بی سرپرست و عجیبی که جکایت بسیار مرموزی دارن . بازی به طرز بسیار زیبایی با دموجالب شما را در راز هایی غرق می کند . هر چند که به نظر من گذاشتن چنین دمویی از ابندای بازی چندان دست نبوده و کمی از هیجان صحنه های بعد بازی را می گیرد زیرا در واقع دمو از حوادثی است که جنیفر در آینده به آن مبتلا می شود . از یک طرف کودکان بی سرپرستی را داریم که در قصری عجیب زندگی می کنند از طرف دیگر دختری جوان به نام جنیفر که همراه پسر بچه ای در اتوبوس نشسته و به سمت خانه ی بچه های بی سرپرست می رود . در بین راه پسر بچه از اتوبوس فرار می کتد و شما هم به دنبال او می روید و بعد از اندکی گشت گذار به قصر راه پیدا می کنید . قصری که در آن بچه ها از جنایتکاران سالخورده نیز وحشتناک ترند . آن ها شما را اسیر خود کرده و می خواهد با شما مانند یک عروسک رفتار کنند . بعد از مدتی شما خود را سوار به سفینه ای شبیه به ماهی می یابید . اما این ها چه معنی می تواند داشته باشد ؟ این کودکان چه کسانی هستند و به چه منظور دست به چنین کار های وحشتناکی می زنند ؟ همه ی اسن ها سوالاتی است که باید با پیشروی در بازی و حل معما های دشوار آن به آن ها دست یابید . مطمعنا علت زیبا بودن داستان استفاده از کودکان به طرز وحشتناک است چرا که در دنیای حقیقی پاک ترین موجودات رو ی زمین کودکان هستند در حالی که بازی دارد به طرز وحشتناکی چیزی خلاف این نظر را به شما نشان می دهد و این خود هم ترسناک و هم جذاب است .

گرافیک:
گرافیک خود بازی چیزی شبیه به گرافیک بازی Haunting Ground است اما می توان گفت که در جزییات کمی ضعیف تر از بازی Haunting Ground عمل کرده . حرکان شخصیت ما چه در موقع ترس و چه اوقات معمولی بسیار یکنواخت است و تغییری در چهره ی شخصیت بازی مشاهده نمی شود . اثر پذیری محیط هم می توان گفت در حد صفر است و هیچ تاثیری نمی توانید روی محیط بازی بگذارید . قصر ها ومجل های مختلف بازی زیبا طراحی شده اند و چهره ی بقیه شخصیت ها هم می توان گفت نسبتا خوب است . بازی از نوعی Noise در صفحه استفاده می کند که باعث می شود در صفحه ی شما دونه هایی تشکیل شود که تداعی کننده ی سال های 1930 می باشد . می توانید در قسمت Options میزان Noise را کم یا زیاد کنید . گرافیک بازی حرف خاصی برای گفتن ندارد و به همین چیز ها محدود می شود . در کل این گرافیک برای این بازی نسبتا خوب است در حالی که می توانست بهتر باشد. کات اسکین های بازی از زیبایی بسیاری برخوردارند و بر روی آن ها خیلی کار شده و ارزش دیدن را واقعا دارند . در کل شما با دیدن تریلری از بازی نظرتان نسلب به گرافیک بازی مثبت خواهد بود .

نورپردازی و سایه گذاری:
یکی از قوی ترین نکات بازی همین دو مورد هستند . نورپردازی عالی بازی و سایه گذاری عالی تر کار را بسیار زیبا کرده . نورپردازی بازی حاصب از نور مهتاب . نور آتش . چراغ ها واقعا زیبا و طبیغی کار شده و جای تحسین دارد . سایه گذاری بازی هم با توجه به نورپردازی بازی متغیر است و به زیبایی هر چه تمام تر می توانید سایه ی خود و اجسان را ملاحظه کنید . هر چند گاهی اوقات محیط بازی کمی به نظرتان تاریک می آید اما باید توجه داشته باشید که بازی در سال 1930 به وقوع می پیوندد و مطمعنا شرکت صاحب نامی مانند سونی این نکات را رعایت می کند . در کل نورپردازی و سایه گذاری بازی با یکدیگر ترکیب شده و یک صحنه ی بسیار زیبا و متناسل با سات 1930 و متناسب با محیط به شما تحویل می دهند .

صداگذاری:
موزیک کار گداشته شده روی بازی عالی است . اما صدای شخصیت ها کمی بد به گوش می رسد و می توان گفت کمی نا مفهوم و ناسازگار با چهره هاست که آن هم احتمالا به خاطر تاریح بازی است !! در کل صدای خنده های ریز . صدای در ها . صدای کودکان و جیغ هایی که شما از ترس می کشید واقعا زیبا کار شده و حای تحسین دارد . ریتم آهنگ کار گداشته شده بر روی بازی واقعا با جو آن هماهنگ است و شما را با خود درگیر می کند و نمی گذارد که ار هیجان بازی خارج شوید . در کل صدای بازی نقص هایی دارد که می توان آن ها را به جساب تاریخ بازی گذاشت و همه ی این ها به طبیعی تر شدن کار کمک می کند . جا دارد به خاطر ریز بینی شرکت سونی همین جا از او تشکری بکنیم!

کنترل بازی:
مطمعنا در کنار نکات مثبت نکات منفی هم وجود دارد و این یکی از همان نکات است . کنترل بازی اصلا نرم و روان است و دردسر های زیادی دارد . اولین نکته ای که نظر شما را جلب می کند این است که باید با سرعت کند جنیفر کنار بیایید چرا که او نمی دود ! سرعتی که با تری هم همراه است که واقعا هم کند می شود ! در کل گاهی اوقات این مورد اعصاب شما را خرد می کند . اما کنترل راه رفتن و تغییر جهن های او می توان گفت نسبتا خوب کار شده . هر چتد کنترل بازی حرف خاصی برای گفتن ندارد و غیر از راه رفتن و باز کردن در ها و ضربات بیهوده ی با مشت یا سلاح های سرد کار دیگری نمی توانید بکنید . همه ی این عوامل باعث می شوند تا کنترل بازی کمی ضعیف به نظر برسد و یکی از دلابلی که ممکن است از بازی خسته شوید همین مورد است .

دوربین بازی:
دوربین بازی مانند تمامی بازی های این سبک و مانند بازی Haunting Ground است و تسلطی روی آن ندارید و حورد به موقع در جهاتی قرار می گیرد که بتوانید تمامی محیط را زیر نظر داشته باشید . در این بازی جایی از دیده تان پنهان نمی ماند و دچار سردر گمی و نکرار یک مسیر یا گم کردن جایی نمی شوید و می توان این را مدیورن دوربین بازی بود که خیلی خوب طراحی شده و همه چیز را به طور دقیق تخت نظر شما قرار می دهد . بازی یکی از بازی های واقعا سخت این سبک است . معما های پیچیده . و نفهمیدن زبان بازی(چرا که متن های بازی ژاپنی نوشته می شوند که اصل بازی هم روی متن های آن است!!!!) کار را برای شما واقها دشوار می کند . چیزی نردیک به 15 دقیقه برای به دست آوردن کنترل بازی وقت لازم است . در کل بازی از دسته بازی های سخت محسوب می شود که اگر مشکل زبان آن حل شود نصف معما ها هم حل می شود!

نوآوری:
داستان بازی خود یک نو آوری است تا به حال در دنیای بازی های کامپیوتری زامبی روح و... دیده بودیم اما بچه ندیده بودیم ! ان هم بچه هایی بدین شکل . نوآوری دیگر بازی در شکل طراحی وسایلی است که به آن ها دسترسی دارید که به شکل نقاشی به شما نمایش داده می شو.د . در کل نوآوری خاصی در بازی دیده نمی شود و بازی به همین نکات محدود می شود . مطمعنا تا زمان عرضه ی نسخه ی انگلیسی بازی آن را به شما پیشنهاد نمی کنیم چرا که اگر نتوانید زبان را بفهمید معما ها حل نمی شود و تا زمانی که معما ها حل نشود داستان بازی پیش نمی رود و در نهایت بازی جذابیت خود را از دست می دهد. اما در کل بازی بازی ترسناک و زیبایی است که در صورت آمدن نسحه ی انگلیسی جذاب تر و کامل تر هم می شود .

نتیجه گیری:
در بین این همه بازی های سبک اکشن . بازی های ترسناک با این حال هوا کمتر تولید می شوند . این بازی با داستانی قوی و گرافیکی هوب و صدا گذاری مناسب در صورت وجود نسخه ی انگلیسی مطمعنا نظر شما را جلب خواهد کرد . البته این بازی دارای صحنه ها و معماهایی است که به سنین پایین توصیه نمی شود.